Clafoutis en Flaugnarde

Clafoutis

Als de kersen in het seizoen zijn is het dé tijd om clafoutis te bakken. Dit is het soort gebak waar de landelijke Franse keuken zo goed in is: met simpele seizoensgebonden producten iets verrukkelijks op tafel toveren zonder al te veel poespas in de keuken. Geen kersentijd? Lees toch maar verder want we geven verderop ook tips om een flaugnarde te maken. De bereiding voor een flaugnarde is dezelfde als voor een clafoutis maar de kersen worden vervangen door ander fruit.

Wat is Clafoutis?

Clafoutis is een klassiek Frans dessert of  tussendoortje met kersen,  oorspronkelijk uit de Limousin-streek. Voor een clafoutis worden de kersen, al dan niet ontpit, in een taartvorm of ovenschaal gedaan, begoten met een beslag en vervolgens wordt het geheel gebakken. De naam komt van het Occitaanse woord “clafir” wat “vullen” betekent, wat verwijst naar hoe het beslag de vruchten “vult” of omhult.  Een clafoutis lijkt eigenlijk op een taart die alleen uit vulling bestaat, zonder deegkorst.

Wat het bijzonder maakt
Clafoutis heeft een unieke textuur die ergens tussen een vla, pannenkoek en custard in zit. Het beslag is vrij dun en vormt tijdens het bakken een zachte  laag rond de vruchten. De sappen die uit de kersen vrijkomen worden door het beslag opgevangen zodat alle smaak behouden blijft.

Geschiedenis en traditie
Het gerecht dateert waarschijnlijk uit de 19ᵉ eeuw en word traditioneel gemaakt met zwarte kersen, specifiek de kleine, zoete variant die in de Limousin regio groeide. Een belangrijk punt van discussie onder puristen is dat een echte clafoutis wordt gemaakt met kersen met de pit er nog in, omdat deze tijdens het bakken een subtiele amandelsmaak afgeven die essentieel is voor de authentieke smaak. In onze versie verwijderen we de pitten omdat het nogal onhandig eten is. Een tip om nog iets met de pitten te doen: kook ze bijv. met water en suiker op tot een kersenstroop die je kan gebruiken bij desserts of in een limonade. In onze testkeuken hebben we ook al een leuk resultaat gehad met kombucha waar we de kersenpitten in hadden laten trekken.

Onze plantaardige versie van clafoutis en flaugnarde

De basis van de oorspronkelijke vulling is een pannenkoek-achtig beslag van  melk, bloem en ei. In onze plantaardige versie werken we met plantaardige melk, zijdentofu, lupinemeel en bloem. Met deze ingrediënten hebben we een  resultaat bereikt dat zich wat ons betreft kan meten met het origineel, zowel qua smaak als de juiste delicate structuur. 

Hoe serveer je clafoutis en flaugnarde?

Clafoutis en flaugnarde kunnen zowel koud als warm geserveerd worden. Koud geserveerd is de vulling steviger en valt ook wat lichter op de maag, warm geserveerd smaakt dan weer heerlijk als het buiten wat kouder is. Snijd in punten of stukken, bestrooi licht met wat poedersuiker en geef er evt. een lepel geklopte plantaardige slagroom bij.

Flaugnarde

Geen kersen beschikbaar? Of zin in iets anders? Als je de kersen door ander fruit vervangt heet het officieel geen clafoutis meer maar een flaugnarde. Net zo lekker, of soms zelfs lekkerder. Niet aan culinaire puristen verklappen, maar je kan er zelfs een hartige variant van maken, bijv. met cherry tomaatjes en pesto (wel de suiker weglaten).  Heerlijke zoete varianten zijn o.a. met blauwe bessen, met aalbessen, met pruimen, perziken of nectarines of met appel. Neem bij voorkeur wat zuurdere vruchten, dit maakt het geheel lichter en frisser van smaak. In plaats van de typische zoete Hollandse kersen zou je ook voor de wat zuurdere morellen kunnen kiezen. Hoe zuurder de vruchten, hoe lichter en frisser het eindresultaat.